Pomoc społeczna – jedna z instytucji polityki społecznej państwa, której głównym zadaniem jest pomoc osobom i rodzinom w radzeniu sobie w trudnych sytuacjach życiowych, jakich nie mogą one same pokonać przy wykorzystaniu swoich możliwości, uprawnień i własnych środków.
Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje:
1. osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 1010 złotych, zwanej kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej;
2. osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 823 złotych, zwanej kryterium dochodowym na osobę w rodzinie:
przy jednoczesnym występowaniu co najmniej jednego z powodów wymienionych poniżej lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej:
*sieroctwa;
*bezdomności;
*bezrobocia;
*niepełnosprawności;
*długotrwałej lub ciężkiej choroby;
*przemocy w rodzinie;
*potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi;
*potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;
*bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;
*braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze;
*trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą;
*trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego;
*alkoholizmu lub narkomanii;
*zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej;
*klęski żywiołowej i ekologicznej
po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego, w którym ustalana jest sytuacja osobista, rodzinna, dochodowa i majątkowa osób/rodzin, które złożyły wniosek o udzielenie pomocy.
